| |
No właśnie, szczegół. Dzisiaj trzepiąc na trzepaku bordową wykładzinę pomyślałem o
starych przepisach na March Brown. Pamiętam tułowik z Claret jako męską (chyba, z tego
co pamiętam) wersje. Tak się zastanawiałem co może ten kolor „mówić”. Nam, ludziom
pewnie nic, ryby jednak coś w nim widzą. Tak sobie to analizowałem i na myśl przyszły mi
również stare przepisy tułowików suchych much. A w nich materiał SILK czyli jedwab. Wiem
jak jedwab wyglada na klejonkach, omotkach przelotek uzbrojonych wędek i mogę sobie
wyobrazić jak to widzi ryba. Przeźroczystość/ prześwit jedwabiu jest czymś niesamowitym i
pewnie to powoduje że tułowik po namoczeniu wyglada tak jak u żywych much. Tak sobie to
tłumaczę. W gruncie rzeczy ciagle chodzi o myślenie by pojąć co widzi, co chce ryba, aby
mieć szanse je przechytrzyć.
Ja już chyba uzależniony lub nienormalny jestem skoro nawet w takiej sytuacji (trzepanie
dywanów) myślenie przechodzi na „ryby”.  Psychol jak nic.
Aaaaa. Od jakiegoś już czasu wykładzina służąca za dywanik do wycierania butów się
sypie. Lekko żółtawa, wpadająca w zieleń. Zbieram te wychodzące „włóczki” bo na jętki
(nimfy) będą idealo.
Mówiłem że jestem walnięty. Szkoda że sposobu na ryby w wodach nie mogę znaleść. 
|
