| |
Te dywaniki pamiętam, a jakże, ale z ujemnej strony. W pewnych, trudno dostępnych miejscach w rzece,
gdzie żerowały ryby były po prostu zatopione. A jak myślisz dlaczego?. Jestem pewien, że to była celowa
robota. Wędkarz przyjeżdżał nad wodę i łowiąc oczywiście na obciążoną nimfę - za którymś rzutem
"sumiennie" zostawiał zestaw na podwodnym dywaniku. Po pewnym czasie zachodził w to miejsce
gostek, wyjmował (z niemałym trudem) dywanik, wyjmował wbite doń muchy i udawał się do domu.
Niejednokrotnie słyszałem o takim procederze. I takie przypadki na Sanie miały drzewiej miejsce.
|
