| |
Pamiętajcie. Najważniejsze jest przezroczystość czy tzw. przenikanie światła. Dotyczy to
zarówno larw owadów jak i dorosłych owadów. Ich tułowia nie są w jednolitym kolorze.
Dlatego warto zwracać uwagę na podkład, przewijki, dodatki „świecące” czy różne
mieszanki kolorów w minimalnych ilościach na haku. Każde z nich daje odcień, mniej lub
więcej przepuszcza światło, Trzeba tak wykonywać doskonale i świadome imitacje aby
wyglądały jak w 3D. Tak jak naturalne. O „cukiereczkach choinkowych” nie mówię. Na takie
też biorą ryby.
Przykładem niech będzie wspomniany kiełż. Środek tzw. „flaczki” kiełża tworzy hak i to co na
nim nawinięte. Dodatek świecidełka powoduje głębię podobnie jak warstwa zewnętrzna
„kłaczków” które mogą być zupełnie białe. Np. biała czy kremowa sierść, wełna po
namoczeniu staje się jakby przeźroczysta. A objętość swoją robi. Przez nią widać środek
czyli kolor podstawowy oraz wspomniane flaczki. Pancerzyk to wiadomo. Przewijki z żyłki,
drutu, czy innych sztucznych materiałów w rożnym kolorze podkreślają segmentację.
Dotyczy to również imitacji larw chruścików. Każdej mokrej imitacji larw jętek. Ma być
zwiewnie, objętościowo, żywo, nie jak odlane z żywicy, złota czy wykute z kamienia.
Samo piórko zamocowane na haku zrobionego z kości łowiło u północno amerykańskich
Indian bo wrzucone w wodę pracowało udając coś żywego gdy łowca wiedział jak to
prowadzić. Nic do tej pory się nie zmieniło. Kształt, praca, kolor tworzy wierna imitację
potencjalnego pokarmu który warto (lub nie) spróbować pobrać gdy spływa z wodą.
|
